Twee jaar geleden leek het einde van bestandsuitwisseling via het Gnutella-protocol nabij. Hoewel het protocol, dat werkt zonder centrale server, het lastig maakt voor juristen om gebruikers te vervolgen, kwam de RIAA (de Amerikaanse versie van Brein) toch met een claim. De makers van LimeWire hadden geen geld om zich te verweren en voorzagen LimeWire vervolgens van een DRM-systeem. Einde vrijheid, einde peer-2-peer?

Gelukkig bleek de wereld van bestandsuitwisseling niet voor één gat te vangen. Vlak voordat de claim van RIAA in beeld kwam, werd de broncode van LimeWire vrijgegeven, waardoor een grote online gemeenschap ontstond. Na het nieuws over de ‘legalisering’ van LimeWire ging de community direct aan de slag met een nieuw programma. FrostWire werkt precies zoals LimeWire, logisch, het is op dezelfde broncode gebaseerd. Het grote verschil is dat de beruchte DRM-techniek die gebruikers belemmert om geluids- en filmbestanden te openen zonder de bijbehorende licentie, niet is ingebouwd. De bedoeling hiervan is volgens de community niet het omzeilen van de regels rond copyright. De makers zijn echter van mening, dat de komst van DRM ook veel bestanden ontoegankelijk maakt die wél gewoon gratis te downloaden en te beluisteren zouden moeten zijn.

Wat de reden ook is, FrostWire stelt u als vanouds in staat om bestanden te downloaden, in de categorieën Afbeeldingen, Documenten, Audio, Video en Programma’s. De interface is identiek aan LimeWire, maar de grote vraag is, hoe zit het met de beschikbaarheid en downloadsnelheid van bestanden? Ik beschik over een 36 Mbit ADSL-verbinding, dus voor een knullige 100 kbps kom ik mijn bed niet uit. Het aanbod stelt niet teleur, vrijwel elke zoekopdracht leverde een flinke batterij aan resultaten op. Een groot deel daarvan was weliswaar onbruikbaar omdat het een te klein bestand was onder een valse naam, een fenomeen dat we bij vrijwel elk bestandsuitwisselingsprogramma zijn tegengekomen.

De downloadsnelheid viel eerlijk gezegd wel tegen. Ik heb vijftig verschillende bestanden gedownload van gebruikers met afwisselend goede en minder goede verbindingen in twee dagen, maar hoger dan 130 kbps kwam ik niet terwijl ik met een test op de nieuwsgroepen meer dan 1,5 mbps binnentrok. Veertien uur wachten op een film of een programma is iets dat ik voor het laatst in 2004 deed, dat hoeft anno 2007 niet meer. Wellicht een kwestie van tijd of gewoon domme pech, want met LimeWire had ik dat probleem niet.

Hoewel het de bedoeling is van programma’s als deze om naast downloaden ook bestanden te uploaden naar andere gebruikers, biedt FrostWire de mogelijkheid om dit uit te schakelen. Gelukkig, want downloaden van materiaal waarop auteursrecht berust, is gewoon legaal in Nederland. Het verspreiden van diezelfde bestanden echter niet. Programma’s als LimeWire en FrostWire genieten daarom vaak de voorkeur boven Bittorent-programma’s omdat deze werken met een upload/download ratio en het lastig is om te downloaden wanneer u nooit uploadt.

Hoewel FrostWire een nieuwe versie is van LimeWire, is het zeker niet de opvolger, meer een aanvulling. LimeWire zal blijven bestaan, maar er zijn wel plannen om over te gaan op een systeem met abonnementen en betaalde downloads. Hoe of wat is nog niet helemaal duidelijk. De wereld van juridische maatregelen zit vreemd in elkaar, want het team dat werkt aan LimeWire, werkt ook aan FrostWire, terwijl de laatstgenoemde voorlopig wél gewoon z’n gang kan gaan (open source is het magische woord). Voor de gebruiker is het alleen maar goed nieuws, er wordt aan twee kanten aan de programma’s gewerkt. Bugfixes in LimeWire zullen toegepast worden op FrostWire en andersom. De RIAA mag dan de slag tegen LimeWire gewonnen hebben, de creatieve wereld van bestandsuitwisseling komt wederom als grote winnaar uit de bus.

Bron: http://www.computertotaal.nl